Piętnasta część życiorysu św. Katarzyny Labouré:
Od listopadowego objawienia tylko raz rozmawiałam ze swoim spowiednikiem o medaliku. O grudniowym widzeniu Matki Bożej już nawet nie wspominałam, skoro nawet myśleć mi o tym zabronił. A Matka Najświętsza co jakiś czas przypominała mi o zadaniu.
Spotkanie we wtorek 19 października było wyjątkowo urozmaicone. Przede wszystkim obchodziliśmy 16 urodziny Kubańczyka (jeszcze raz wszystkiego najlepszego dla niego!), który się bardzo postarał: była pizza, ciasto, herbata i cappuccino:). Przy takim miłym zapleczu kulinarnym słuchaliśmy świadectw dwóch gości z Ruchu Czystych Serc: Grzegorza i Marysi. Ten Ruch funkcjonuje między innymi przy parafii Św. Andrzeja Boboli (mają spotkania w piątki o 19).
Czternasta część życiorysu św. Katarzyny Labouré:
Miesiąc później, pod koniec stycznia 1831 roku, przyjęłam habit zakonny, po czym następnego dnia opuściłam dom zakonny przy Rue u Bac w Paryżu.
Przełożeni posłali mnie pięć kilometrów dalej, na przedmieścia Paryża, do Reuilly. W tamtejszym przytułku, razem z czterema innymi szarytkami, służyłam starszym, opuszczonym ludziom. Dom był duży, ale jeszcze większy był ogród. Czułam się tam bardzo dobrze. Wszystko, czego nauczyłam się w domu pracując na fermie, przydało się w Reuilly.
